Ruiny Królestwa Guge

Wyżyna Tybetańska nie bez powodu nazywana jest „dachem świata”: średnia wysokość nad poziomem morza w tym ogromnym, liczącym ponad 2,5 miliona km² obszarze, wynosi ponad 4500 m. Od wielu już lat przyjeżdżają tutaj rzesze turystów, których przyciągają w te okolice liczne atrakcje takie, jak jezioro Pabghong, góra Kajlas, góra Namonami, święte jezioro Manasarowar, czy ruiny Królestwa Guge. Te ostatnie, porozrzucane na obszarze ponad 180 000 m², położone są w odległości 2000 km na zachód od Lhasy, stolicy Tybetańskiego Regionu Autonomicznego.

W czasach swojej świetności Królestwo Guge, ze stolicą w mieście Gar, obejmowało swoim zasięgiem prawie cały obszar Wyżyny Tybetańskiej. Jego powstanie datuje się na X wiek n.e. Zostało założone prawdopodobnie przez potomków króla Lang Dharmy. Pierwsze wzmianki, świadczące o kontaktach tego kraju z Zachodem, pochodzą z 1626 roku, od jezuity i misjonarza Antonia del Andrade. Królestwo Guge przestało istnieć w XVII wieku, po przeszło 700 latach swojego istnienia. Niewiele wiemy na temat przyczyn jego upadku.

Ruiny Królestw Guge zostały odkryte przez włoskiego podróżnika, orientalistę i badacza relgii Wschodu Giuseppe Tucci, który natrafił na nie podczas swojej podróży do Tybetu w 1930 roku. W pobliżu rzeki odnalazł on ruiny stolicy królestwa. Za czasów swojej świetności miasto było otoczone fosą i murami obronnymi. Do miasta doprowadzano wodę za pomocą liczącego 2 km długości akweduktu. Arystokracja oraz król mieszkali w pałacach, które zbudowano na wierzchołku wzniesienia, zaś na jego zboczu znajdowały się świątynie. U stóp wzgórza, w grotach oraz kamiennych domach zamieszkiwali kupcy, rzemieślnicy oraz pozostali obywatele miasta Gar.

Znalezisko Tucciego stało się znane na całym świcie jednak dopiero za sprawą odkrytych w tym mieście dzieł sztuki: malowideł, rzeźb i kamiennych inskrypcji. Do najważniejszych należą: malowidła z Białego i Czerwonego Pałacu, świątyń Jamantaki, Tara i Mandala. Wszystkie one są swoistym przedstawieniem historii z życia Buddy. Także inne zachowane dzieła sztuki Zacho – złote i srebrne rzeźby – przedstawiają Buddę. Obiektem szczególnego podziwu są kamienne inskrypcje, które można zobaczyć podczas zwiedzania murów obronnych otaczających Gar. Wszystko to jest świadectwem bogactwa i potęgo tego, nie istniejącego już od wielu stuleci, królestwa.